Çocuğunuz Birkaç Hafta Sonra Karateyi Bırakmak İstediğinde Ne Yapmalı

Neredeyse herkesin başına gelir

Yeni üniformanın heyecanı geçtikten sonra, genellikle üçüncü dördüncü hafta civarında, çocukların büyük bir kısmı artık gitmek istemediğini söyler. Ebeveynler bu noktada iki yönden birine paniklerler — ya çocuğu bir etkinliğe zorlamak yanlış geldiği için hemen pes ederler, ya da bir dönem parası ödedikleri ve çocuklarının yarım bırakmayı öğrenmesini istemedikleri için ısrar ederler. İkisi de çocuğun neden bırakmak istediğine dair gerçek bir bilgiye dayanmaz; oysa bir sonraki adımınızı belirlemesi gereken tek şey o bilgidir.

Çocukların gerçekten söylediği dört sebep

"Zor geliyor" en yaygın olanıdır ve genellikle kötü değil iyi bir işarettir. Karate, ustalığın yavaş geldiği bir şekilde bilinçli olarak kurgulanmıştır — beyaz kuşak, etkileyici bir şey görünmeden önce haftalarca duruş ve temel bloklar üzerinde çalışır. Daha hızlı görünür ödül veren etkinliklere alışkın bir çocuk (atılan bir gol, oyunda geçilen bir seviye) bu platoyu sinir bozucu bulabilir. Antrenmanın tam olarak inşa etmeye çalıştığı tolerans budur; bu noktada bırakmak, öğrenmesini istediğinizin tam tersini öğretir.

"Sıkıcı" genellikle tekrarın çocuğun önemsediği hiçbir şeyle henüz bağlantı kurmadığı anlamına gelir. Tam olarak neyin sıkıcı olduğunu sorun — çoğu zaman dersin tamamı değil tek bir bölümüdür ve eğitmenle farklı eşleştirme ya da bir alıştırmada rol verme konusunda yapılacak bir konuşma bunu birkaç ders içinde çözebilir.

"Yaralanmaktan korkuyorum" olduğu gibi ciddiye alınmalı ve araştırılmalıdır, laf ile geçiştirilmemelidir. Tam olarak ne olduğunu sorun. Tek bir zorlu partner alıştırmasına ya da çocuk sınıflarındaki temas seviyesine dair bir yanlış anlamaya dayanıyorsa, genellikle eğitmenle tempo hakkında doğrudan bir konuşmayla çözülür. Daha spesifik bir şey varsa — sürekli çok daha iri bir çocukla eşleştirilmek ya da bir eğitmenin fazla sert olması gibi — bu, üzerinden geçilecek bir aşama değil, hemen gündeme getirilmesi gereken meşru bir sebeptir.

Başka açıklama olmadan "sadece istemiyorum" en zoru olanıdır ve ebeveynlerin her iki yönde de en sık yanlış karar verdiği yerdir. Herhangi bir karar vermeden önce, direncin gerçekten karateyle mi yoksa dolu bir okul gününden sonraki bir Salı akşamının verdiği yorgunlukla mı ilgili olduğunu sormaya değer. Çocuğunuz okul sonrası her taahhüde eşit şekilde direniyorsa, bu bir karate sorunu değildir.

Dört-altı hafta eşiği neden önemli

Neredeyse hiçbir çocuk dördüncü haftada doğal olarak yetkin hissetmez. Temel duruşlar hâlâ yabancı gelir, kelime dağarcığı yenidir ve bir yıldır antrenman yapan öğrencilerle karşılaştırma kaçınılmaz ve haksızdır. Tam bu pencerede bırakmak, çocuğun o Salı günü nasıl hissettiğine göre optimize eder, karatenin gerçekten ona uygun olup olmadığına göre değil — bunlar farklı sorulardır ve devam edip etmeyeceklerine yalnızca ikincisi karar vermelidir.

Faydalı bir orta yol: çocuğa dürüstçe "bir ay daha devam edelim, sonra karar veririz" diyerek bir ay daha söz almak, açık uçlu bir "devam et işte" demek yerine. Belirli bir bitiş noktası, çocuk için belirsiz olandan çok daha kabul edilebilirdir ve gerçekten bir plato yaşanıyorsa bunun geçmesi için yeterli zaman tanır.

Bırakmanın doğru karar olduğu durumlar

Bazen öyledir. Bir çocuk altı sekiz hafta boyunca dürüstçe denedi ve hâlâ her dersten korkuyorsa, gerçek bir uyumsuzluk varsa — takım sporu isteyip bireysel bir spor bulan bir çocuk, ya da ders saati kalıcı olarak onun için daha değerli bir şeyle çakışıyorsa — bu noktadan sonra devam etmeye zorlamak genellikle dayanıklılık değil, kızgınlık üretir. Amaç hiçbir zaman Yakacık Spor Kulübü'nün kapısından giren her çocuğu ömür boyu dövüş sanatçısına dönüştürmek olmadı. Amaç, onlara adil ve bilinçli bir deneme fırsatı vermekti.

Akademide gerçekte ne yapıyoruz

Bir ebeveyn Sensei Behzad'a ya da Sensei Homa Yaghoubian'a çocuğunun gelmek istemediğini söylediğinde, ilk sorulmaya değer şey çocuğun bunu kendi ağzından neden söylediğidir. Dersten önce ya da sonra, eğitmen ile çocuk arasında geçen kısa bir konuşma, çoğu zaman yalnızca evde geçen bir konuşmadan daha fazlasını netleştirir. Çocuğunuz şu anda "bırakmak istiyorum" penceresindeyse, onu bir ders daha getirin ve bizden onunla konuşmamızı isteyin — bu genellikle yukarıdaki dört sebepten hangisinin geçerli olduğunu netleştiriyor.

Ders saatlerimiz: Salı ve Cumartesi 18:00–19:00, yetişkin dersi Perşembe 18:00–19:00. Henüz başlamadıysanız, ücretsiz deneme dersi, ikiniz de bir taahhüt vermeden önce çocuğunuzun nasıl tepki verdiğini görmenin düşük riskli bir yolu. Kayıt için karatekartal.fit/tr/register.