İçgüdünüze Güvenin: Rahatsızlık Hissi Neden Bir Güvenlik Becerisidir

Çoğu insanın bir uyarı sistemi vardır, ama onu görmezden gelmeyi öğrenir

Bir sebep bulamadan önce bile, çoğu insan bir şeylerin ters gittiğini hisseder. Bir koridor gereğinden fazla sessizdir. Bir sohbet olmaması gereken bir yöne kayar. Biri, olması gerekenden biraz fazla yakın durur, biraz fazla uzun süre. Bu his genellikle kanıttan önce gelir, kanıt geldiğinde ise his çoktan abartıyorsun diye bastırılmış olur.

Bu yazı tam da o boşlukla ilgili: fark etmekle harekete geçmek arasındaki saniyelerle, ve o boşluğu kısaltan alışkanlıklarla. İçgüdünün her zaman haklı olduğunu iddia etmiyoruz, ve bu bir eğitimin ya da planlamanın yerini tutmuyor. Bu, birkaç beceriden sadece biri, ve her beceri gibi kullanılmadıkça zayıflıyor, alıştırıldıkça güçleniyor. Kendini savunma denince akla önce bir teknik gelir, ama bu becerinin hiçbir tekniğe ihtiyacı yoktur; sadece dikkate alınmayı bekler.

Kibarlık öğrenilmiş bir tepkidir, ve güvenlikle yarışır

Çoğumuz uyumlu olmaya göre büyütülürüz. Çocuklara büyüklere karşılık vermemesi, akrabaları istenince sarılması, olay çıkarmaması öğretilir. Çalışanlara müşteriye her zaman sabır göstermesi öğretilir. Bunların kendi başına bir sorunu yok, ama şu anlama geliyor: rahatsız edici bir etkileşime otomatik tepkimiz genelde kendi durumumuzu değil, karşımızdakinin duygularını yönetmek oluyor.

Sınırlarınızı zorlayan biri tam olarak bu öğrenilmiş kibarlığı hesaba katar. Siz tepki vermenin kaba olup olmayacağına karar verirken o zaman kazanır. Buradaki düzeltme, varsayılan olarak soğuk biri olmak değil. O anda güvenlik ile kibarlığın iki farklı iş olduğunu fark etmek, ve gerekirse ikincisini feda ederek birincisini kötü de olsa yapabileceğinizi bilmek. Bu ayrımı bir kere net görünce, bir daha kaçırmıyorsunuz.

Bu, günlük hayatta küçük görünen anlarda kendini gösterir: bir komşunun ısrarla içeri davet etmesi, bir satıcının size eşlik etmekte ısrar etmesi, bir tanıdığın bir dakika dediği şeyin uzaması. Hiçbiri başlı başına bir tehlike işareti değil, ama hepsi aynı soruyu sorar: burada kimin rahatlığı önceliğiniz?

His genelde dinlenmeye değer

Bilinçli olarak fark ettiğinizden çok daha fazlasını algılarsınız: ses tonu, duruma uymayan bir zamanlama, değişmiş bir güzergah, bir kez cevapladığınız halde tekrar edilen bir istek. Bunların çoğu kolayca kelimeye dökülmez, bu yüzden net bir sebep yerine belirsiz bir bir şeyler tuhaf hissi olarak ortaya çıkar. Harekete geçmeden önce sebebi beklemek, hissin size verdiği tek avantajı, yani zamanı, elinizden kaçırır.

Bu, hissin her zaman haklı olduğu anlamına gelmiyor. Genelde haklı değildir. Rahatsız edici anların çoğu hiçbir şeyle sonuçlanmaz. Bu normal, ve zaten mesele de bu: erken davranmanın bedeli düşüktür, yanılmanın bedeli birkaç garip dakikadır. Kesinlik beklemek ise elinizdeki seçenekleri yok eder. Bir asansöre binmemek, bir apartman girişinde beklememek, bir taksiyi değiştirmek; bunların hiçbiri kanıt gerektirmez, sadece karar gerektirir.

Panik değil, izin pratiği

Geliştirilmeye değer beceri, her odayı tehdit için taramak değil. Önceden kendinize, kimseye, kendinize bile, açıklama yapmadan erken bir sinyale göre hareket etme izni vermek.

• Gitmem gerekiyor cümlesinin tek başına yeterli olduğuna, açıklama gerektirmediğine şimdiden karar verin
• Basit bir çıkış cümlesi hazırda bulundurun, gitmeniz gereken başka bir yer hatırlar gibi
• Bir telefon görüşmesini, bir sohbeti ya da bir alışverişi yanlış hissettiği anda bitirmeyi pratik edin
• Bir kez hayır dediğiniz halde tekrarlanan bir isteği, bir bilgi parçası olarak değerlendirin
• Bir mazeret prova ettiğinizi fark ettiğinizde, provayı atlayıp sadece gidin

Bunların hiçbiri henüz sahip olmadığınız bir özgüven gerektirmiyor. Bunlar cesaretten çok alışkanlığa yakın, ve alışkanlıklar tıpkı fiziksel bir beceri gibi inşa edilir: küçük, önemsiz anlarda tekrarlanarak, önemli anda hazır olsunlar diye. Bu listeyi bir kez uygulamak hiçbir şeyi değiştirmez; mesele, onu sıradanlaştırana kadar tekrar etmektir.

Bunun yerini tutmadığı şeyler

Bir ortamı erkenden okumak gerçekten faydalı, ama hiçbir şeyin garantisi değil. Zaten olacak olan bir şeyi, ne fark ettiğinizden bağımsız olarak durdurmaz, ve herhangi bir kendini savunma kursundaki birkaç ders, farkındalığı birini alt edebilme yeteneğine dönüştürmez. Kimse size bir sonuç garanti edemez, ve edenler size bir şey satıyordur. Bu yazının amacı korkutmak değil, elinizdeki en ucuz aracı hatırlatmaktır.

Bir durum rahatsızlığın ötesine geçip gerçekten tehlikeli hissettiriyorsa plan basit: uzaklaşın, insanların olduğu bir yere gidin, yardım isteyin. Türkiye'de acil durum numarası 112. Kanıt bekleyen halinizden çok, biraz erken tepki veren halinize güvenin.

Bu becerinin sınırlarını bilmek, onu kullanmaktan vazgeçmek anlamına gelmez. Tam tersine, ne kadar olduğunu bilerek dinlemek, hiç dinlememekten çok daha iyidir.

Kartal'da bizimle antrenman yapın

Kartal Karate Akademisi'nde farkındalık, kendini savunmanın sonradan eklenen bir parçası değil, temelidir; mesafe, ses ve en sona bırakılan az sayıda basit fiziksel tepki de buna eklenir. Dersler, ikisi de uluslararası karate şampiyonu olan Sensei Behzad Yaghoubian ve Sensei Homa Yaghoubian tarafından, Yakacık Spor Kulübü, Spor Cd. No:4, Cumhuriyet Mahallesi, 34876 Kartal, İstanbul adresinde, Pazartesi'den Cumartesi'ye, 09:00-21:00 saatleri arasında veriliyor.

İlk ders ücretsiz, ve karar vermeden önce gelip bir dersi izlemeniz için de davetlisiniz. Ücretsiz deneme dersinizi karatekartal.fit/tr/register adresinden ayırtabilirsiniz.