Çocuğa Dövüşmeyi Öğretmeden Güvende Kalmayı Öğretmek

Asıl merak edilen soru

Bir veli bizi arayıp karatenin çocuğunu zorbalığa karşı koruyup korumayacağını sorduğunda, cümlenin altında genellikle çok daha sade bir soru durur: Ben yanında değilken çocuğum iyi olacak mı?

Bu sorunun dürüst bir cevabı var. Karate yardımcı olur. Ama filmlerdeki gibi değil, sanılandan çok daha erken bir noktada yardımcı olur. Çocuk güvenliğini belirleyen şeylerin neredeyse tamamı olayın ilk birkaç saniyesinde, yani fiziksel hiçbir şey başlamadan önce gerçekleşir.

Bu yazı çocuklara karşılık vermeyi öğretmekle ilgili değil. Akademide çocuklarla üzerinde çalıştığımız konuları anlatıyor ve hepsini bu akşam evde konuşmaya başlayabilirsiniz.

Hayır diyebilen çocuk işin zor kısmını çoktan öğrenmiştir

Kişisel sınır kulağa soyut gelir; çocuk için ise son derece somuttur. Bu benim bedenim, bu benim çantam, bu benim yerim ve kararı ben veririm.

Çocuklarımıza nezaketi durmadan öğretiriz, güvenliği ise arada bir. Sonuçta birçok çocuk kendinden büyüğüne hayır demenin ayıp olduğu sonucuna varır. Çocuğu itilip kakılmaya açık hale getiren boşluk tam burasıdır. Biz bu boşluğu açıkça konuşarak kapatıyoruz: Hayır deme hakkın var. Bunu senden büyük bir çocuğa da, tanımadığın birine de, anneni tanıyorum diyen birine de, seni rahatsız eden bir yetişkine de söyleyebilirsin. Bu yüzden başın derde girmez.

İlkeden çok cümlelerin kendisi işe yarar. Çocukluğun büyük bölümü üç cümleyle idare edilir:

• Hayır, istemiyorum.
• Dur, bundan hoşlanmıyorum.
• Şimdi gidip öğretmenimi bulacağım.

Bu cümleleri evde, normal bir ses tonuyla, tuhaf gelmeyi bırakana kadar yüksek sesle söyletin. Mutfakta elli kez söylenmiş bir cümle, okul koridorunda çok daha kolay çıkar.

Düşünceden önce gelen his

Çocuklar bir şeyin ters gittiğini çoğu zaman sebebini açıklayamadan fark eder. Biri gereğinden fazla yaklaşır. Yanlarından geçerken bir grup birden susar. Yüz göz aşinalığı olan biri onları eve başka bir yoldan bırakmayı teklif eder.

Biz buna erken his diyoruz ve tek bir kural koyuyoruz: gerekçe göstermek zorunda değilsin. Emin olmak da, adil olmak da zorunda değilsin. Bir durum sana yanlış geliyorsa oradan ayrılabilirsin ve yanılmış olsan bile bunun hiçbir bedeli olmaz.

Yetişkinlerin yüksek sesle söylemeyi unuttuğu kısım tam da burası. Çocuklar kötü bir durumun içinde; mahcup olmaktan, ortalığı karıştırmaktan, sonrasında abarttın denmesinden korktukları için kalır. Çocuğunuza açıkça söyleyin: yüz tane zararsız durumdan uzaklaşması, tek bir zararlı durumun içinde kalmasından çok daha iyidir.

Güvenli bir yetişkine ulaşmak asıl beceridir

Uzaklaşmak panik değil, plandır. Planın bir varış noktası olmalı ve o nokta bir insandır.

Çocuğunuzla oturun ve haftasının her parçası için o insanları ismiyle belirleyin:

• Okulda: belirli bir öğretmen ve okul idaresi.
• Eve dönüş yolunda: her gün önünden geçtiği bakkal, eczacı ya da kafe işletmecisi.
• Antrenmanda: kendi sensei'si veya kulüp girişindeki görevli.
• Evde: siz ve size ulaşılamadığında arayabileceği ikinci bir yetişkin.

Sonra pratik ayrıntıları kontrol edin, çünkü uygulanamayan plan plan değildir. Çocuğunuz kendi adresini bilmeli, en az bir telefon numarasını rehbere bakmadan ezbere hatırlamalı ve acil durum numarasının 112 olduğunu bilmeli. Şunu da net söyleyin: korktuğu için 112'yi arayan bir çocuk asla azarlanmaz.

Ve en önemlisini söyleyin: ne olursa olsun bana gel, bir kuralı çiğnemiş olsan bile gel. Kötü bir durumun sürmesini sağlayan şey sırdır. Önce azarlanacağını düşünen çocuk eve geç gelir ve hiçbir şey anlatmaz.

Dik durmak işin büyük kısmını halleder

Gündelik akran zorbalığı bir seçme mekanizmasıyla çalışır. En küçük çocuğu değil, dengesi en kolay bozulan çocuğu arar.

Bu yüzden duruş, ses tonu ve göz teması hiçbir tekniğin yapamayacağı kadar iş görür. Başı dik yürüyen, net bir sesle cevap veren ve karşısındakinin gözüne bakan çocuk zahmetli görünür. Yere bakıp mırıldanan ve anın geçmesini bekleyen çocuk müsait görünür. Bu, çekingen çocuklar hakkında bir yargı değil; on metre öteden görülebilen tek şeyin bu olmasıyla ilgili.

Kendinden emin beden dili aynı zamanda gerginliği düşürür. Karşıya dönmek, normal bir mesafede durmak, düz ve umursamaz bir tonda bırak demek ve ardından kararlı adımlarla uzaklaşmak okul bahçesindeki olayların ezici çoğunluğunu bitirir; çünkü karşı tarafa tutunacak hiçbir şey bırakmaz. Bağırmak, laf yetiştirmek veya yerinden kıpırdamamak ise fazlasıyla malzeme verir.

Sporun katkısı tam olarak nerede

Velilerin şaşırdığı kısım şu: derslerimizde çatışmadan en iyi kaçınan çocuklar, çatışmayı en az isteyen çocuklardır.

Antrenman çocuğu odanın öbür ucundan fark edilecek kadar değiştirir. Duruşu öğrenir, dolayısıyla farklı durur. Komutla sesini yükseltmeyi öğrenir, dolayısıyla farklı cevap verir. Bir katayı bir yıl boyunca beceremez ve sonunda becerir, dolayısıyla zorlanmakla paniğe kapılmak arasındaki bağı koparır. Gözetim altında kendinden büyük ve güçlü olanlarla çalışır, dolayısıyla büyük çocuk fikri korkutucu olmaktan çıkar.

Buna sessiz özgüven diyoruz ve neredeyse tamamen önleyicidir. Meydan okuma sayılan laflar azalır, mahcubiyetten büyüyen tartışmalar azalır ve çocuk uzaklaşmayı bir yenilgi gibi yaşamadan uzaklaşabilir. Eğitmenlerimiz, uluslararası karate şampiyonları Sensei Behzad Yaghoubian ve Sensei Homa Yaghoubian bu konuda çocuklara hep aynı şeyi söyler: salondaki en yüksek beceri, durumu temas olmadan bitirebilmektir.

Eğitimin yapamayacakları konusunda dürüst olalım

Hiçbir ders bir çocuğu tamamen güvende kılmaz. Bunu açıkça söylemek gerekiyor, çünkü aksini vaat eden programlar sorumluluğu tamamen yanlış yere yükler.

Çocuklar çevrelerindeki yetişkinlerden küçük ve hafiftir; bir çocuk hiçbir zaman bir yetişkinin davranışından ya da başka bir çocuğun zalimliğinden sorumlu değildir. Öğrettiğimiz hiçbir şey gözetimin, zorbalığı ciddiye alan bir okulun veya bir şeylerin değiştiğini fark eden bir ebeveynin yerini tutmaz. Antrenman riski azaltır, çocuğun duruşunu ve ne kadar erken tepki verdiğini iyileştirir ve size anlatma ihtimalini ciddi biçimde yükseltir. Riski ortadan kaldırmaz ve hiçbir aile renkli bir kuşağa güvenip rahatlamamalıdır.

Gelin bir dersi izleyin

Çocuğunuzun böyle yetişmesini istiyorsanız, bunu yerinde görün. Yakacık Spor Kulübü, Spor Cd. No:4, Cumhuriyet Mahallesi, 34876 Kartal, İstanbul adresinde, pazartesiden cumartesiye 09:00 ile 21:00 arasında çalışıyoruz.

İlk ders ücretsiz ve sonrasında hiçbir yükümlülük yok. Dersin tamamını izleyin, eğitmenlere aklınızdaki her şeyi sorun ve karar vermeden önce çocuğunuzun nasıl tepki verdiğini görün.

Ücretsiz deneme dersi için karatekartal.fit/tr/register adresinden kayıt olabilir veya +90 501 366 56 30 numarasından bize ulaşabilirsiniz.